Балаҡайҙарыбыҙға уңыштар теләп уҡыған доға

Баланы уҡырға оҙатҡанда уҡыла торған доға.

Дәрес әҙерләгәндә, дәрес алдынан һәм имтиханға ингәндә лә ошо доғаны уҡырға кәрәк.

"Рабби зиднии гыйльмән вә фәһмән вә әлхикънии бис-саалихиин".

(Раббым! Минең ғилемемде һәм аңымды арттыр һәм мине яҡшы инсаннардан әйлә) доғаһын уҡыр һәм баланан ҡабатлатыр.
Унан һуң:

"Әл-хәмдү лилләәһи раббил-гааләмиин. Вәс-саләәтү вәс-сәләәмү галәә расүүлинәә мүхәммәдин вә галәә әәлиһии вә сахбиһии әҗмәгыйин. Әгуузү билләәһи минәш-шәйтаанир-раҗиим. Бисмилләәһир-рахмәәнир-рахиим. Раббишрах лии садерии вә йәссир лии әмрии вәхлүл гукъдәтәм-мил-лисәәнии йәфкаһүү каүлии. Рабби зиднии гыйльмән вә фәһмән вә әлхикънии бис-саалихиин, Раббиҗгальнии мүкыйимәс-саләәти вә миң зүрриййәти раббәнәә вә тәкабәл дүгаа."

"Аллаһым, бөгөн беҙ балабыҙҙы укырға оҙатабыҙ. Уға уҡыуында уңыштар насип ит, һаулыҡ һәм бәхет бир. Диненә, милләтенә, ватанына һәм кешелеккә файҙалы бер ҡолыңа әйлә. Уны һәр төрлө насарлыҡтарҙан һакла. Ярҙамыңдан һәм мәрхәмәтеңде кәметмә. Бәлә-ҡазаларҙан һакла. Уны ғаиләһенә, ғаиләһенуға бағышла.